บทที่ 62 วิกฤตของผู้ชาย

เมื่อเอเดรียนเอ่ยปาก น้ำเสียงของเขาก็ทุ้มต่ำลงจนแหบพร่า สายลมยามค่ำคืนพัดพาความรู้สึกที่แทบจะเรียกได้ว่าใกล้ชิดสนิทสนมให้ลอยวนอยู่ในอากาศระหว่างพวกเขาทั้งสอง

ความร้อนผ่าวเห่อลามขึ้นมาบนใบหน้าของเซเรน่า

ริมฝีปากของเอเดรียนยกยิ้มขึ้นบางๆ แต่เขาก็ไม่ได้รุกเร้าอะไรไปมากกว่านั้น

ตอนนั้นเองที่เชสตามมาท...